Światowy Dzień Chorego jest obchodzony od 1993 roku. Jan Paweł II ustanowił go 13 maja 1992 roku, w rocznicę zamachu na Placu św. Piotra, wyznaczając na obchody wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, 11 lutego.

Wielki Post dla chrześcijanina jest czasem częstszego słuchania słowa Bożego, intensywniejszej modlitwy i postu, służącego głębszemu spotkaniu z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Droga ta prowadzi do poznania miłości Boga objawionej na krzyżu. Pozwala też odnaleźć swój własny krzyż w ramionach Miłości Ukrzyżowanej.

Właśnie ta miłość upodobniła ciało Ojca Pio do Ukrzyżowanego, potwierdzając jego dogłębne zrozumienie Tajemnicy Paschalnej. Ojciec Pio może być zatem doskonałym przewodnikiem na wielkopostnej drodze. A jego myśli, w połączeniu z najpiękniejszymi fragmentami biblijnych czytań, wprowadzają w głębię czterdziestodniowej modlitwy Kościoła w oczekiwaniu na cud Zmartwychwstania.

Przykładowe rozważanie:

Środa Popielcowa
Tak mówi Pan: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem przez post i płacz, i lament. Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.
Jl 2,12-13

Chrześcijanin zapominający o własnym powołaniu, chrześcijanin tylko z imienia, chrześcijanin – w sumie – światowy, zupełnie odmiennie ocenia wszystko: wszystko odwrotnie niż chrześcijanin godny tego imienia, który żyje według ducha Jezusa Chrystusa. Światowiec ocenia je według pożytku, jaki przynoszą jego marności jego namiętnościom; ten drugi natomiast – pod kątem ich relacji do wiecznych dóbr.
Ojciec Pio

„Wielki Post z Ojcem Pio”
Wydawnictwo Serafin

Zamówienia: www.e-serafin.pl lub tel. 12 623 80 58

W Polsce czczona jest głównie jako chroniąca od pożarów, na Sycylii natomiast urasta do rangi bohaterki i głównej patronki Katanii. To na jej cześć miasto obchodzi kilkudniową uroczystość, a dla upamiętnienia jej męczeńskiej śmierci pieczone są ciastka o osobliwym kształcie.

W Polsce czczona jest głównie jako święta chroniąca od pożarów, na Sycylii natomiast urasta do rangi bohaterki i głównej patronki Katanii. To na jej cześć miasto obchodzi kilkudniową uroczystość na wzór karnawału, a dla upamiętnienia jej męczeńskiej śmierci pieczone są tradycyjne biszkoptowe ciastka o osobliwym kształcie.

Zorganizowali pięciodniowe taneczne spotkanie z Bogiem w rytmie hip hop, popping, house i tańca jazzowego. Zaprosili do współpracy cenionych instruktorów tańca i choreografii z całej Polski. Zapewnili świetną opiekę duchową. Rekolekcje taneczne odbyły się w karmelitańskim Domu Pielgrzyma, położonym w malowniczej okolicy Czernej koło Krakowa.

Jedno z najstarszych świąt kościelnych. W Jerozolimie obchodzone było już w IV w., o czym świadczą zapiski Egerii – ówczesnej pątniczki, która pielgrzymowała do Ziemi Świętej. Dzięki nim możemy sobie wyobrazić rangę tego święta i sposób jego przeżywania.

„Przepraszam, że zawracam ci teraz głowę, dzwoniąc w takiej chwili. Wiem, że nie masz czasu, żeby teraz rozmawiać. Chciałam tylko powiedzieć, że zaledwie raz spotkałam twoją babcię, ale zapamiętam ją do końca życia. Takich ludzi się nie zapomina”...

Skazaniec leżał krzyżem w lochu, modląc się żarliwie do Boga. Księżniczka Agnieszka, która niejednokrotnie słuchała kazań brata Konrada i szanowała go za miłość do Boga, z pośpiechem udała się do ojca...

Kapucyn. Psycholog. W Stanach Zjednoczonych poznał twórcę psychologii pozytywnej i postanowił tę naukę zaszczepić na gruncie wiary. Publikuje w czasopismach psychologicznych i religijnych, wykłada na uczelniach, prowadzi rekolekcje. Wydał dwie książki. Najnowsza z nich prezentuje autorską koncepcję „czterech okien wdzięczności”. Z Piotrem Kwiatkiem o jego metodzie na szczęście rozmawia Joanna Świątkiewicz

Przeglądając listy Ojca Pio, możemy natrafić na wiele fragmentów, które wydają się trudne do pogodzenia ze sobą. Raz widzimy w nich człowieka, który uważa siebie za grzesznika, niegodnego i niezdolnego do tego, by należycie odpowiedzieć Bogu. Kiedy indziej natomiast nie waha się on wskazywać na siebie jako wzór do naśladowania, a nawet znak dany przez Boga. Jak wyjaśnić te sprzeczności?