Start arrow Kierownictwo duchowe arrow ABC kierownictwa duchowego arrow Pouczenia Apostoła Pawła
Pouczenia Apostoła Pawła Drukuj Email
 

Trzy ostatnie listy św. Pawła, nazywane Listami Pasterskimi, skierowane zostały do dwu uczniów: Tymoteusza i Tytusa, którzy współpracowali z Apostołem Narodów na drogach jego misyjnej działalności, a następnie stanęli na czele kościołów w Efezie i na Krecie. Fragment katalogu Muratoriego tak charakteryzuje te pisma: „Listy te, z uczucia i umiłowania napisane, są jednak we czci w Kościele katolickim, uważane za święte ze względu na ustalenie karności kościelnej”.

O ile w cytowanym zdaniu chodzi przede wszystkim o kanoniczny walor tych listów, dla nas istotne są słowa, które mówią o uczuciu i umiłowaniu. Stanowią one bowiem znakomite świadectwo stosunku świętego Pawła do jego uczniów, dla których okazuje się on być duchowym ojcem i przewodnikiem po drogach ich powołania. Zapewne także dzisiaj przykład Apostoła może skłaniać wielu ludzi, którzy mają spełniać podobną rolę we wspólnotach kościelnych, do uznania go za doskonałego przewodnika w wierze.

Dwa spośród Listów Pasterskich Paweł pisze do Tymoteusza, swego ucznia i towarzysza, którego nazywa prawowitym dzieckiem w wierze. Natomiast list do Tytusa jest bardziej zwięzły i mniej serdeczny. Stosunek Pawła do obu uczniów nie wynika jedynie z wyrachowania, które skłania do obdarowywania wszystkich po równo, ale wyraża całą gamę postaw, znamionującą człowieka z krwi i kości, mającego swoje większe lub mniejsze sympatie, które jednak nie przeszkadzają w prawdziwym ojcostwie duchowym.

Pouczenia Apostoła odnoszą się do postawy, jaką powinni się charakteryzować Tymoteusz i Tytus, podkreślają ich duszpasterskie obowiązki, a także wyrażają prawdziwie ludzką i serdeczną troskę o zdrowie Tymoteusza. Paweł okazuje się być nie tylko przełożonym kościelnym pouczającym młodych biskupów, ale także zatroskanym ojcem, dla którego przede wszystkim liczy się drugi człowiek. I troska ta przyjmuje niezwykle serdeczną postać, gdy Apostoł poleca Tymoteuszowi, aby ze względu na niedomagania żołądka nie pił samej wody, lecz używał wina.

Paweł na pierwszym miejscu stawia zadanie toczenia dobrej walki, u podstaw której leżą wiara i dobre sumienie. W tej walce duszpasterz powinien z należytą skrupulatnością stosować prawo dla ukrócenia przestępstw oraz przekazywać zdrową naukę Chrystusa, ponieważ ona przyczynia się do umocnienia miłości. Apostoł posyła pouczenia, aby jego uczniowie wiedzieli, jak należy postępować w Kościele, który jest domem Bożym, filarem i podporą prawdy.

Biskup ma pouczać mężczyzn, aby podczas modlitwy mieli ręce czyste i serca wolne od gniewu, kobietom zaś zalecać skromność w ubiorze, który przyodziewają (by wskazywać, że dobre uczynki znaczą więcej niż zdobiące ciało kosztowności). Natomiast w powoływaniu współpracowników biskup musi brać pod uwagę ich dojrzałość w kierowaniu sobą i domownikami, bowiem tylko wówczas, gdy spełniają oni ten warunek, będą mogli z pełną odpowiedzialnością sprawować urząd czuwających i posługujących w Kościele. Szczególny nacisk powinien zostać położony na zachowywanie umiarkowania w piciu i odrzucenie pożądliwości dóbr materialnych.

Bez względu na liczne obowiązki w stosunku do bliźnich biskup nie może zaniedbać otrzymanego charyzmatu: ma strzec powierzonego mu depozytu, trwać w nauce i przyczyniać się do zbawienia siebie oraz tych, którzy go słuchają.

W związku z powyższymi nakazami pozostaje jeszcze jedno pouczenie: o właściwym użyciu bogactwa, które odłożone do skarbca Bożego, winno się stać podstawą prawdziwego życia.

Pouczenia św. Pawła pokazują, jak wielką determinacją ma się odznaczać postępowanie tych, którzy wypełniają wobec innych zadanie ojcostwa duchowego, jaka powinna być hierarchia stawianych zadań. Wniosek narzuca się sam: trzeba wykształcić silnego człowieka i ukazać mu zadania w Kościele, a wszystko to czynić z miłością i delikatnością, które jednak nie mają w sobie nic z pobłażania.

ks. Tomasz Jelonek
„Głos Ojca Pio” (nr 33/2005)

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Myśl Ojca Pio
Miłość jest królową cnót. Jak perły złączone są nicią, tak cnoty - miłością.
Nowy numer

e-wydanie: eGazety.pl
e-księgarnia: e-Serafin.pl
promocja: z notesem
 
Sonda
Najtrudniejszy uczynek miłosierdzia to:
 
Informacje o Cookies
Nasz portal wykorzystuje pliki cookies. Możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki
Czytaj całość…
 
doOjcaPio.pl - portal pielgrzymkowy
e-kartki
kapucyni.pl