(J 2,1-11)

„Nie mają już wina”.

Czasami wydawać się może, że Bóg w swoich najdoskonalszych przymiotach zdolny jest tylko do zajmowania się sprawami, które w jakiejś części do tej doskonałości dążą. Sądzimy więc, że Bóg nam pomaga, gdy dążymy do wzniosłych celów, gdy się modlimy, gdy pomagamy bliźnim.

W przypadku spraw przyziemnych wzywanie Boga uznane może zostać za niskie i niestosowne. Wezwanie pomocy Boga, by nie przypalić mleka, mogłoby zostać odebrane jako wzywanie Boga nadaremno. Dzisiejsza ewangelia rozwiewa te wątpliwości – mamy dowód, że Bóg może zainteresować się także brakiem wina na uroczystości weselnej.

Płynie z tego dla nas bardzo ważny wniosek – nie wydzielajmy Bogu cząstki naszego życia, ale wprowadzajmy Go we wszystko. W sprawy wzniosłe i przyziemne, wielkie i małe, pobożne i codzienne. Wprowadzajmy Go w całe życie – w takie, jakie ono naprawdę jest.

kliknij w obraz, aby go powiększyć

Ilustracja: obraz „Zbytek” – mal. Albert Anker

Rozważanie zaczerpnięte z książki

„Sto razy więcej do kochania. 366 komentarzy do Ewangelii”

ks. Zbigniew Paweł Maciejewski

Wydawnictwo Serafin 2007

Książka w ofercie księgarni internetowej: www.e-serafin.pl