Raffaelina Cerase pochodziła z szlacheckiej rodziny zamieszkującej Foggię. Jako małe dziecko została oddana na wychowanie do klasztoru, gdzie przebywała do wieku szkolnego. Od siódmego roku życia do dwudziestego pierwszego prowadziła normalne życie dziewczyny z dobrego domu. Był to czas dystansu wobec religii – w tym czasie nie przystępowała nawet do sakramentów świętych w okresie wielkanocnym. Zmiana następuje dzięki nabożeństwu do Matki Bożej z Pompei, którą nazywa piękną i dobrą mamą. Rozpoczyna itinerarium wiary, które znaczy się działalnością w Akcji Katolickiej, a następnie rozpoznaniem powołania franciszkańskiego i wstąpieniem do Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka. Jej życie było naznaczone cierpieniem. Przeżywa śmierć siostry oraz obojga rodziców, sama słabego zdrowia opiekuje się schorowaną, starszą siostrą Gioviną. Bardzo boleśnie przeżywa także konflikt z bratem Matteo. Gdy pisała listy do Ojca Pio, miała 46 lat – była dojrzałą osobą, o głębokim życiu religijnym.