Od 1925 roku Ojciec Pio zabiegał o utworzenie szpitala w San Giovanni Rotondo. Pierwsze próby udaremniło trzęsienie ziemi. Wtedy legły w gruzach dawne zabudowania klasztorne, przekształcone w mały szpital, mogący pomieścić zaledwie 20 łóżek. Jednak nie zniechęciło to Ojca Pio. W 1947 roku w pobliżu klasztoru kapucynów rozpoczęła się budowa kliniki, która połączyła ofiarodawców z całego świata. Inauguracja kliniki odbyła się w 1956 roku, a Ojciec Pio nazwał ją Domem Ulgi w Cierpieniu, co najlepiej oddaje charakter tego dzieła. Obecnie jest to jeden z największych i najnowocześniejszych szpitali w Europie.

Mimo iż Dom Ulgi w Cierpieniu u swych źródeł jest przedsięwzięciem prywatnym, oddanym przez Ojca Pio pod jurysdykcję Stolicy Apostolskiej, działa w ramach państwowej służby sanitarnej i posiada status generalnego szpitala regionu. Kolejne rozbudowy pozwoliły zwiększyć ilość miejsc z początkowych trzystu do ponad tysiąca. Szeroko rozwinął się sektor medyczny oraz chirurgiczny. Polimabulatorium Jana Pawła II jest ostatnim zrealizowanym projektem Domu Ulgi w Cierpieniu. Szpital prowadzi działalność kliniczną w ścisłym kontakcie z włoskim Ministerstwem Zdrowia i głównymi ośrodkami poszukiwań naukowych we Włoszech i Europie. Organizuje również zjazdy naukowe na poziomie regionalnym, krajowym, a także międzynarodowym. Ze względu na wymogi technologiczne, personalne i organizacyjne Dom Ulgi w Cierpieniu uchodzi za jeden z najbardziej prestiżowych szpitali we Włoszech.

Niezbędne informacje dla pacjentów pragnących leczyć się w Domu Ulgi w Cierpieniu.