Dobrego dnia z Ojcem Pio
CZWARTEK, 27 KWIETNIA 2017: Światła z nieba nie sposób zdobyć ani przez długie studia, ani przez nauczanie innych, można je posiąść, jeśli zostanie dane przez Boga.

Połatani ludzie

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

 

Przyzwyczailiśmy się do widoku bezdomnych na naszych ulicach, w dworcowych korytarzach, żebrzących przy sklepach. Często przechodzimy obojętnie lub – z powodu lęku, uprzedzeń bądź niewiedzy – nie umiemy się wobec nich zachować.

Odciskamy na nich ślad własnych opinii, naznaczamy gotowymi teoriami, przyszywamy przysłowiowe łatki, zostawiamy problem za sobą, a sami pozostajemy w utartych schematach. Kierujemy się sloganami, nie dając sobie szansy, by spojrzeć głębiej, a im, by coś zmienić.

Samotność
– Najgorsza w bezdomności jest samotność. To prawdziwe przekleństwo. Człowiek jest bezradny. Nie ma przy sobie osoby, która się zatroszczy, potrzyma za rękę – mówi drżącymi wargami i powstrzymuje płacz Robert, od 9 lat bez domu. – Były przerwy, że gdzieś mieszkałem, np. w ośrodku, ale to nie dom, bo tam nie miałem nic swojego. Bezdomny jestem od rozwodu z Gabrysią. Po pięciu latach małżeństwa rozpoczęły się moje problemy z piciem, a po dziesięciu latach rozpadł się nasz związek.

Robert kocha przyrodę, wędkowanie i chodzenie po górach. Interesuje się historią, kulturami starożytnego Egiptu, Asyrii i Bizancjum. Mocno wierzy w istnienie aniołów i jest pewny, że spotyka je na swojej drodze. Najbardziej lubi filozofować o miłości, relacjach między kobietą i mężczyzną, a myśli przelewa na papier. W jednym ze swoich tekstów zanotował: „Jakby Anioł przeszedł przez pokój, tak mówi się, gdy szczęście woła. A dla mnie wiersze, które piszę, są przejściem tego Anioła”.

– Największym zagrożeniem dla mnie, alkoholika, jest bycie samemu – mówi z przekonaniem. – Szukam miłości. Sypiam w zakamarkach, w krzakach, jeżdżę na gapę nocnymi autobusami, nawet jeśli mnie złapią, to i tak nie mogą mi nic zabrać, bo niczego nie posiadam na własność…

Miodowe duszpasterstwo
Pan Bóg chce nam dzisiaj powiedzieć, że nie odkryjemy Go w pełni, jeśli nie pochylimy się nad bezdomnymi. On się z nimi utożsamił – podkreśla Piotr Wardawy, kapucyn. Prowadzi w Warszawie duszpasterstwo dla bezdomnych, skupione wokół jadłodajni przy Miodowej.

– Cztery lata temu zgłosił się do nas człowiek, który już od jakiegoś czasu pomagał siostrom misjonarkom z Ojcówka, i zadeklarował, że chce udostępnić swój hotelik na rekolekcje dla bezdomnych. Pierwszy taki wyjazd siostry zorganizowały na Boże Narodzenie. Zobaczyły wówczas, że tego rodzaju spotkania powinny odbywać się częściej, i zaproponowały nam poprowadzenie jednej serii rekolekcji. Oczywiście na tym się nie skończyło. Od tamtej pory odbywają się one systematycznie. Teraz co roku (przynajmniej raz na dwa miesiące) prowadzą je kapucyni oraz zaprzyjaźnieni kapłani. Na spotkania przyjeżdża około 40 bezdomnych – opowiada brat Piotr.

– Bezdomni zaczynają wracać do Kościoła, zaczynają się spowiadać, czytać słowo Boże, rozmawiać, dzielić się swoimi doświadczeniami. Przy jadłodajni prowadzimy dla nich duszpasterstwo – tak rozumiem wszystkie nasze działania. Na cotygodniowe spotkania ze słowem Bożym przychodzi około 60 osób.

Kapucyn podkreśla, że chciałby pokazać swoim podopiecznym Kościół, w którym jest dla nich miejsce, przyjazne środowisko: – Naszym celem jest zaszczepić w nich wiarę w to, że Pan Bóg to ostatnia deska ratunku, gdyż największego problemu nie stanowi brak domu, ale samotność. Najważniejsze jest, żeby bezdomny w chwili śmierci wiedział, do kogo ma wołać.

Brakujące ogniwo
Kapucyni zorganizowali w tym roku pierwsze wędrowne rekolekcje dla bezdomnych, których głównymi bohaterami były osiołki z prywatnej hodowli Jarosława Sekuły.

– Oni w niesamowity sposób zaprzyjaźnili się z tymi zwierzętami. Osły są bardzo komunikatywne, co bezdomni szybko wyczuli. Przyjęli odpowiedzialność za prowadzenie i doglądanie zwierząt. Jeden z uczestników przyznał się, że tak się przejął zadaniem, że nawet śnił o osiołkach – wspomina brat Piotr. – Byłem zaskoczony, bo ta wyprawa nie wymagała ode mnie żadnego wysiłku organizacyjnego, wszystko samo się zgrało, oni wiedzieli doskonale, co mają robić. Mieliśmy też czas na wzajemne poznawanie się, na rozmowy, rozwiązywanie konfliktów.

Zakonnik wspomina również zeszłoroczną inicjatywę pomocy powodzianom. Z grupą 13 bezdomnych pomagali usuwać skutki powodzi. – Wtedy zobaczyłem, że ci bezdomni to grupa do zadań specjalnych. Oni naprawdę chcieli pomóc i czuli się potrzebni.

– Często wykluczamy ubogich z życia społecznego, z Kościoła z powodu nieumiejętności ich zaakceptowania, a tak naprawdę wyrzucamy skarb. Oni są brakującym ogniwem w życiu Kościoła. Bezdomni uczą mnie szacunku do człowieka i odpowiedzialności za własne czyny i słowa względem drugiego. Charakteryzuje ich pewien rodzaj przejrzystości: jak ktoś jest zły, to jest zły naprawdę i nie owija w bawełnę – zauważa kapucyn.

Na cztery łapy
Robert oprócz braku domu i pracy, alkoholizmu, samotności zmaga się obecnie z problemami zdrowotnymi – ma złamaną nogę. Ale w tym wszystkim poruszający jest jego optymizm. Śmieje się, że już wiele razy był w tarapatach, a jednak spadał jak kot na cztery łapy. Jest pewny, że to nie jego zasługa.

– Wszystko, co się dzieje w moim życiu, nie jest przypadkiem. Bóg tak układa mi ścieżkę…

– I wiesz, co jeszcze chciałbym zrobić? – pyta, chcąc podzielić się swoim marzeniem. – Pojechać do Izraela i wejść na górę Tabor. Mam przeczucie, że tam czeka na mnie Pan Bóg i chce, żebym tam wszedł. Nie wiem, co stanie się później, ale chcę tam dotrzeć.

– Bezdomność i alkoholizm to mój krzyż, ale czuję, że nie niosę go sam. On zawsze pomaga mi ten krzyż dźwigać. Pamiętam pierwszą Paschę we wspólnocie neokatechumenalnej – była prawie północ, przed porankiem Zmartwychwstania. Pomyślałem wtedy: Panie Boże, nie chcę już nieść tego krzyża, czy będziesz moim Szymonem? I usłyszałem: „Ty nie niesiesz go sam, pozwól mi Twój krzyż nieść za Ciebie”. To huczało mi w uszach jak potężny trzask. Cały czas tak to czuję. Czuję, że przy tym krzyżu jesteśmy obaj – zwierza się Robert.

Innego znaku nie będzie
Główna ulica miasta z kolorowymi butikami. Tłum ludzi. Muzyka dochodząca z klubów. Atmosfera zabawy i beztroski. Zakupy, własne sprawy, dzwoniące komórki i tysiące spraw do załatwienia. Na chodniku leży człowiek, skulony, brudny, w przemokniętym ubraniu, bezdomny. Kolejna przeszkoda na drodze czy może znak, by się zatrzymać, by odczytać coś więcej?

Agata Rajwa

„Głos Ojca Pio” [71/5/2011]


WIERSZ Roberta

Mądrość pustelnika
Samotność, ta cisza, nie jest wcale pustką.
Ja także nie jestem z tej bajki współczesnej.
Jest ona książką, kwiatem i melodią,
myślą piękną, dążeniem wzniosłym, ideałem,
co nie pozwala być jak zwierzę dzikie,
którego żywot śladu nie zostawia...
Jest to odwieczna misja poszukiwań
całego piękna w gwiazdach rozsianego i najwyższego ideału,
w którego mocy straszliwej jest WIEDZIEĆ!
Kto skarb ów posiądzie, ten będzie bogaczem
odzianym w łachmany, śpiącym na kamieniu.

Ostatnio zmieniany piątek, 24 czerwiec 2016 15:03

Nowy numer "Głosu Ojca Pio"

Głos Ojca Pio 104 (2/2017)

Tym razem „Głos Ojca Pio” podejmuje problem grzechu pokoleniowego, nie wszyscy bowiem wiedzą, że Kościół w Polsce wypowiedział się na ten temat jednoznacznie, podkreślając, że każdy osobiście ponosi odpowiedzialność za...

Czytaj więcej

    


  1. Świadectwa
  2. Intencje do Ojca Pio

REKLAMA

WIDEO

Newsletter

Beg_abc_Eng attires choices in your roaring 20s 30s Choosing the wardrobe.next day kamagra uk Based on the film, the Godfather wore two types of suits, a business suit and a tuxedo.can u get viagra on prescription For a party, a business suit will seem generic.chausport air max In 2003 Jay Z and Reebok partnered to create the S.kamagra reviews Carter Collection by Rbk.air max go strong In 2004 Reebok acquired The Hockey Company, snagging an agreement that gives them the exclusive rights to make all on ice jerseys for all the NHL teams.christian louboutin fortune Shop online for men's clothingUsually take time to read their dimensions information and get your own dimensions.basquette louboutin Bear in mind a set of denim jeans bought at a retail store inside the city might not be exactly the same with regards to dimension as a couple of bluejeans made by another leading manufacturer.louboutin over the knee boots As the measurements tend to be similar, each and every manufacturer's dimension information is unique.louboutin male These can be stylish and sleek or cheap and effective.do all christian louboutins have red soles Select some tall enough to keep out snow and slush.python louboutin Carry indoor shoes in a tote or bag.louboutin münchen It certainly takes more than price strategies to win the hearts of China wealthy.christian louboutin white shoes Brands belong to an exclusive few in any society, and it is especially so in China, says Zhang of Wharton.christian louboutin clou noeud Consumers of luxury products are very conscious of their social status and class, and they consume those goods to feel different and sophisticated.kamagra prescription Wear an A line mini dress.kamagra for sale uk Most women wore sleeveless dresses that had an A line cut. This style can easily be purchased at many stores and accessorized to suit the decade. : $2 Running Shoes Rather than pay a gym membership, it saves time and money to go running outside. Trace your feet out on cardboard with a sharpie 2. Cut the shapes out with scissors and even them out by stacking them on top of one another. Though fashion photographs of some of these top models with their smiling faces may seem to suggest the likelihood of a luxurious life, it is the kind of luxury that is hard earned after doing hundreds of fashion shows and shoots. These sessions would have taken a lot of time and effort to get completed. The common masses always envy them when they walk down the ramps. I Scream, You Scream; We All Scream for Ice Cream HomemadeSummertime and HOT temps are here upon us. With the Fourth of July the official start of summer begins. To escape the hot temps of summer everyone is in search of escaping the hot kitchen to prepare meals. But ask anyone what they think of when they hear the word "Trojan," and they're going to tell you about the Trojan horse. The most famous part of the Trojan war story. You know, at the end, when Troy lost. In addition, you will also find advice, support, fun and friendships! We are a very diverse group of women/men and like to talk about everything from A to Z, not just bargains. We welcome everyone to join in on whatever threads interest them. And they obviously has crushes on him, there was a lot of pouting and jealousy..